Co to są przestępstwa z nienawiści?

Termin przestępstw z nienawiści (ang. hate crimes) odnosi się do takich czynów, gdy  sprawca motywowany jest w ich popełnieniu pewnymi cechami ofiary przestępstwa, przynależnością ofiary do danej grupy, w stosunku do której sprawca odczuwa niechęć. Przedmiotem zachowania sprawcy nie jest więc indywidualnie określona osoba, ale ta jej cecha, która charakteryzuje ofiarę jako innego, obcego, należącego do grupy wrogiej sprawcy (rzeczywiście czy też w mniemaniu sprawcy). Polskie prawo nie stworzyło osobnej regulacji prawnej dotyczącej przestępstw z nienawiści, tak jak ma to miejsce np. w Stanach Zjednoczonych. Przepisy mówiące o działaniu z nienawiści odnaleźć można więc w różnych częściach kodeksu karnego.

Podstawowym jednak aktem prawnym jest Konstytucja RP. Powołanie się na
nią jest ważne dlatego, iż w sytuacji, gdy brakuje aktów prawnych o niższej
randze, wyznacza ona ramy, w których można się poruszać. Jednoznacznie
określa, jakie zachowania są niedozwolone oraz jakie prawa podlegają ochronie
– w sensie praw człowieka.
W art. 30 Konstytucji mowa jest o ochronie godności człowieka, jako
nienaruszalnego przymiotu jednostki: Przyrodzona i niezbywalna godność
człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna,
a jej poszanowanie i ochrona jest obowiązkiem władz publicznych.
Godność ludzka ma być chroniona przez władze publiczne.
Art. 32 Konstytucji zawiera zakaz dyskryminacji z jakiejkolwiek przyczyny:
Wszyscy są wobec prawa równi. Wszyscy mają prawo do równego traktowania
przez władze publiczne. Nikt nie może być dyskryminowany w życiu politycznym,
społecznym lub gospodarczym z jakiejkolwiek przyczyny.